14/7: Rien ne va plus

De 501 van Assen.

Dit jaarlijks terugkerende evenement is normaliter zo'n beetje het hoogtepunt van het You Like racing team-seizoen, waar het doel is om het elk jaar iets beter te doen, maar sowieso bij de beste helft te eindigen.

IMG-20170702-WA0006.jpg

In 2017 werden we 16e van meer dan 50 deelnemende teams. Het zou een hele kunst worden om dat nog te verbeteren, maar we zijn vol goede moed. We rijden de 501 kilometer met zijn tweeën en besluiten in elke kwalificatiesessie ieder een paar ronden te doen. Doordat de wissels niet allemaal even soepel verlopen, blijft dat ook maar bij een paar ronden. Het is echter voldoende om beiden een mooie progressie door te maken qua tijden. Leo zet de eerste sessie een lage 1:50 neer en als ik nog even de baan op mag, duik ik daar net onder met een hoge 1:49. Het zou een 15e plek op de start op de startgrid opleveren dus dit zou een mooie uitgangspositie zijn voor onze doelstelling om het resultaat van 2017 te verbeteren. In de 2e kwalificatie verbeteren we allebei de tijd uit de 1e kwalificatie met een seconde, maar blijkbaar raakt de rest van het veld ook op stoom dus we zakken naar een voorlopige P24. Drie keer is scheepsrecht, dus die laatste kwalificatie zal de definitieve startplek opleveren.

18AN2-3846.JPG

Aangezien de kwalificaties wat rommelig verlopen en ik de eerste twee kwalificaties een fractie sneller ben, besluiten we in goed overleg dat Leo na een paar ronden al binnen zal komen, zodat ik alles uit de laatste kwalificatie kan halen. Alles voelt goed en ik heb dit seizoen al een 1:46.8 neergezet met de juiste banden. Zowel de baan als ik zijn inmiddels lekker opgewarmd dus de omstandigheden zijn ideaal voor een snelle tijd. Straks in de race zal het vooral om de constante gaan en draaien we lange sessies dus als ik nog een keer een snelle ronde neer wil zetten, is dit het moment. Ik moet eigenlijk nog tanken, maar omdat we elke sessie maar een paar rondjes reden, ga ik ervanuit dat er nog genoeg inzit. Heel even zit ik in de drukte, maar daarna kan het gas erop en zie ik de eerste snelle tijd verschijnen: 1:47.3. Heerlijk!

IMG-20180714-WA0053.jpg

Deze tijd zet ik zonder al te veel moeite op de klok dus ik raak direct enthousiast over de mogelijkheid dat ik mijn PR van 1:46.5 eindelijk ga verbeteren. In de volgende ronde rij ik de eerste helft van de baan als op rails en de laptimer geeft aan dat dit zomaar een 1:45.9 zou kunnen worden. Aangezien ik tussen de sessies door net met een medecoureur en vriend heb besproken dat ik juist in het laatste deel van de baan veel laat liggen, en ik dat nu niet ga doen, ben ik ervan overtuigd dat ik een 1:45 laag neer ga zetten. Bij het uitkomen van Mandeveen-Duikersloot houdt de motor echter enorm in. Shit, toch de benzine. Nouja, geen probleem, even de pitstraat in, een paar liter erbij, en het gaat me alsnog lukken. Als ik stop bij onze pitbox merken mijn neef en onze monteur dat ik overloop van enthousiasme. Ze zijn zelf ook blij omdat mijn ronde daarvoor goed lijkt voor een 15e plaats op de startgrid, maar proberen me wel tot rust te manen. De race wordt niet gewonnen in de kwalificatie en we lijken er prima voor te staan. Kom op jongens een paar liter benzine erbij, dit wordt een 45 laag!

IMG-20180714-WA0058.jpg

Als ik de pitstraat uitrij om de baan op te gaan, word ik tegengehouden door de baancommissarissen. Het blijkt Code 60 te zijn. “Laat dan maar zitten”, zeg ik en ik begin te steken om met de motor weer om te keren. Vanwege de beperkte stuuruitslag heeft de motor een flinke draaicirkel en op de baan is omkeren uiteraard uit den boze. De baancommissarissen geven aan dat het echt niet lang meer kan duren en dat ze zo weer groen zullen zwaaien op de baanposten. Uiteraard is elke beslissing op zo’n moment volledig je eigen verantwoordelijkheid, maar ik begin toch te twijfelen. Je weet wel, zoals je bij meerkeuzevragen op een toets of examen bij twijfel het beste kan doen wat het eerste in je opkomt. Dat deed ik dus niet…

——————————Wat is Code 60?————————————————————

Met deze paarse vlaggen met ‘60’ erop, wordt aangegeven dat niet harder dan 60 kilometer per uur mag worden gereden. Het is om een situatie op de baan op te kunnen lossen zonder iedereen naar binnen te hoeven halen met een rode vlag. Met een gele vlag kun je op de plaats van het ongeval aangeven dat het tempo gematigd moet worden en niet mag worden ingehaald. Op de eerstvolgende baanpost waar met de groene vlag wordt gezwaaid mag men dan weer op het gas. Is de situatie ernstiger dan wordt normaliter niet met geel, maar met rood gezwaaid en moet iedereen het tempo de rest van de ronde matigen en verplicht de baan via de pitstraat verlaten. Omdat dit bij een endurance race een onwenselijke situatie kan zijn, wordt gebruik gemaakt van de omstreden ‘code 60’-vlag. Omstreden omdat een belangrijk nadeel van 60 rijden is dat de banden afkoelen en dit zorgt ook dat de grip van de banden sterk afneemt. In de praktijk betekent dat dat wanneer de groene vlag wordt getoond en de coureurs weer op het gas mogen, vaak 1 of meerdere crashes volgen. Het is namelijk voor veel coureurs lastig om de balans te vinden tussen zo snel mogelijk naar voren gaan en het rustig opbouwen omdat de grip mogelijk geminimaliseerd is.

——————————Een gewaarschuwd mens telt voor twee—————————

Ik kan het mooi vertellen, maar ik ben niet anders. Zoals ik zelf ook al mijn geld verloor in Las Vegas ondanks dat ik als Croupier als geen ander wist dat er theoretisch maar 1 winnaar is en dat is het casino.

Bij twijfel altijd gas. Nou dat valt tegen uiteraard. Ik rij de baan op. 60 door de Haarbocht, 60 door Madijk, Ossenbroeken, 60 door Strubben en met 60 de Veenslang op. Aangezien ik ook in de pitstraat stil heb gestaan voor het erbij gooien van die paar liter benzine voor die ene snelle ronde en kort overleg met de baancommissarissen, zullen mijn banden flink afgekoeld zijn. Maar dan krijgen we toch groen. Ik stuur de motor door de Ruskenhoek, rechtsaf, linksaf, gas open naar Stekkenwal toe, rustig doorheen sturen, weer op het gas naar De Bult en daar flink in de remmen. Met name door hard acceleren en hard remmen krijg je de temperatuur weer terug in de banden. Hetzelfde trucje nog een keer richting Mandeveen-Duikersloot.

18AN2-3802.JPG

Uiteraard ontstaat er ook wrijving in de bochten, maar daar is het dan nog te vroeg voor. Toch wil ik niet te langzaam over start-finish komen, want dat moet mijn snelle ronde gaan worden. De kraan gaat vol open, Meeuwenmeer, Hogeheide en dan de Ramshoek een snelle linker waar ik zojuist de tip heb gekregen om daar veel meer snelheid mee doorheen te nemen. Een keertje terugschakelen, omgooien, maar dan zonder waarschuwing, voorwiel weg. Geen houden meer aan. De motor glijdt in volle vaart richting de grindbak en ik glij op billen, rug en elleboog erachteraan. Door de hoge snelheid en de enorme wrijving ga ik dwars door het pak heen. Voor de 2e keer een crash waarbij het pak linea recta de vuilnisbak in kan. Zodra de motor bij de grindbak ingaat begint hij te tollen en begint het schadebedrag flink op te lopen. Stom, stom, stom. Als ik eindelijk weer sta, zeg ik direct tegen de aangesnelde baancommissarissen hoe dom ik ben geweest en hoe dit helemaal mijn fout is. Ik heb gegokt en verloren. Rien ne va plus.

IMG-20180714-WA0049.jpg

Ook de dokter krijgt het hele verhaal nog eens te horen. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn? Gelukkig ben ik zelf nog in redelijke goede doen. Mijn pak kan in de prullenbak, maar ik heb een tweede bij en we hebben ook een tweede motor, want het is immers een teamwedstrijd, dus het is nog niet over. Je hebt flink verloren, maar je hebt nog geld in je zak en het is wel laat, maar het casino is nog niet dicht. Terug in de pitbox besluit ik samen met Leo om de wedstrijd dan maar volledig op zijn motor te rijden. Bij de keuze voor een nieuwe Superbike heb ik nog getwijfeld aan de Kawasaki ZX10R dus nu weten we gelijk of ik voor mezelf de juiste keuze heb gemaakt. Ondanks dat ik de snelste tijd in de kwalificatie heb neergezet en ik dus volgens vast You Like endurance stramien zou mogen starten, rijdt Leo in goed overleg de eerste stint. Er is onderweg het nodige oponthoud, maar omdat hij daartussenin de nodige 51-ers rijdt, verliezen we niet al te veel plaatsen. Maar dan is het mijn beurt, uw inzetten alstublieft…

Het verschil met de BMW kan niet groter zijn. De Kawasaki voelt een stuk sterker, maar ook groter. Ik moet mijn best doen om een goede zithouding te vinden op de motor (nog los van de beursheid van mijn eigen lichaam door de crash) en ook mijn sterke punt van snel op het gas bochtuit komt ongeloofwaardig over. De Kawasaki heeft 17 pk meer aan het achterwiel, maar het voelt eerder alsof ik er 17 minder gebruik dan bij mijn eigen BMW. Bij het dichtdraaien van het gas voor een bocht en het weer opendraaien vanaf de apex, stoei ik met de vrije slag van het gashendel, waardoor ik een aan-uit-effect creëer, dat naar alle waarschijnlijkheid enkel ontstaat door mijn eigen onkunde of in ieder geval mijn onbekendheid met de motor. Het is net alsof ik weer met mijn eerste circuitdagen bezig ben. Door het zoeken naar een fijne zithouding en het feit dat alle instrumenten een beetje aandacht van me nodig hebben, is het rijden van strakke lijnen ook niet langer een automatisme. Hoewel het langzaam beter gaat, rij ik mijn eerste stint niet sneller dan 1:56/1:57. Het mooie van het slecht doen, is wel dat het veel ruimte schept voor verbetering. Mijn eerste indruk is dat ik blij ben dat ik vorig jaar voor de BMW S1000RR ben gegaan, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook daar aan moest wennen. Ik neem me dan ook voor om de volgende stint rond de 1:54 te zitten en dan in de afsluitende stint aan de 1:52/1:53 met in ieder geval een 1:51. Als ik met een oude Gixxer van 2006 of R1 van 2004 1:51 kan rijden op Assen, moet dat met deze moderne prachtfiets toch zeker ook kunnen.

18AN2-8341.JPG

Dat het zeker mogelijk is, laat Leo in zijn 2e stint zien als hij in 14 ronden tienmaal 1:53 op de klok zet en de overige ronden net zo vaak sneller als langzamer is. Toch heb ik het gevoel dat ook hij nog moet wennen aan het brute geweld van de ZX10R. Maar of nog niet kan lezen en schrijven met de Kawasaki of dat mijn recente crash toch in zijn achterhoofd zit, zijn motor is nu de laatste troef om te kunnen finishen. En hoewel Leo eens te meer weer bewijst een constante factor te zijn, is er een andere coureur die daar anders tegenaan kijkt. Bij het insturen van de bocht duikt hij bij Leo onderdoor. Of de ruimte er was of niet, met de inhaalactie hoeft in beginsel nog niks mis te zijn. Om een nooit opgehelderde reden zet de coureur de motor weer rechtop als hij zich aan de binnenkant van de bocht bevindt waarin Leo ook al plat ligt om de bocht door te komen. Als de andere rijder zijn hellingshoek had behouden en de bocht gewoon had afgemaakt, hadden beide rijders de bocht ongeschonden doorgekomen en had Leo had nakijken gehad. Nu raken de rijders elkaar en Leo komt ten val. We hebben de beelden teruggezien en Leo had eigenlijk geen kans. Niets ging meer. Vrij vertaald naar het Frans als ‘rien ne va plus’. Het betekent een vroegtijdig einde van de 501 van het You Like racing team. Tja, als je eenmaal hebt ingezet dan is het afwachten of er nog wat te winnen valt. Deelname aan het spel betekent dat je het niet meer helemaal zelf in handen hebt.

Roulette.png

Rien ne va plus.